26-01-2019

De soep werd toch niet zo heet gegeten??…. ’t was wel even muisstil….

“Vandaag gaan we de laan doen en als er een groepje met me mee gaat naar de moestuin, daar moeten ook een paar bomen worden gedaan”.
Dat was de aftrap waarna we aan het werk “mochten”.
De laan, dat leek een makkie. Die hebben we ongeveer 2 jaar geleden ook onder handen genomen, dus echt zwaar was het hout niet. Een enkele boom moest ondersteund worden tijdens het knotten omdat ie “geen mens meer kon (ver)dragen”.
Het tempo zat er al gauw goed in. De wind hielp een handje mee, alle takken vielen “vanzelf de goede kant op”.
We dronken koffie in de stal, dit jaar zonder de dames die hier meestal overwinteren. Het  geloei en gez… van vorige jaren werd wel gemist.
Na de koffie bleek dat we slechts aan de warming up waren begonnen.
Achter de stal stond nog een verrassing.
Bomen waar je U tegen zegt…. net een stukje verder het land in,…. zodat je de takken door de rulle grond mocht zeulen naar de houtstapels.
Klimmen, zagen, bukken, knippen, slepen…….daar kon geen sportschool tegenop!!!
Met de nodige precisie èn zorgvuldigheid werden die lange einden één voor één omgehaald. Ze vielen in de gekozen richting.
Dat een boom “begint te praten” voordat ie omgaat had ik nog niet eerder gehoord. Is hier sprake van vakjargon of wartaal van een zeer vermoeide knotter? (grapje meneer de knotter met een niet blauwe overall)
Kijkend naar de fotocompilatie heb ik de indruk dat er meerdere mensen “met de boom in gesprek waren” vandaag.
Gelukkig kwam daarna snel het “soepsignaal”.
De dampende pan soep ging snel rond…. even was het muisstil……iedereen was het energieniveau weer aan het opkrikken! 
Met 65 geknotte bomen op de teller hebben we ook vandaag weer een flinke klus geklaard.