29-12-2018

Gantel…, melkbocht… oliebollen,…, kleirug…, roggebrood met spek…
Knotten in historisch perspectief?

“Zie je dat bosje daar?
Dat is de melkbocht (?)… Die gaan we vandaag onder handen nemen”.
Ongeveer met deze woorden werd de dag “afgetrapt”.
De warming up bestond dit keer uit een aardige tippel naar de bewuste melkbocht.
Wim bracht met zijn trekker met platte wagen het gereedschap mee en een comfortabel vuurtje in de dop.
Ook had hij ladders en planken bij zich om VEILIG de sloot over te kunnen. Na een enkele aanpassing werd de oversteek “ veilig” verklaard, maar dan alleen als het touw werd bemenst zodat het gebruikt kon worden als leuning.
Al voor de koffie werden de eerste “ gaten” in de melkbocht geslagen/gezaagd.
De koffie dronken we op het landje bij de melkbocht in de luwte van de door ons opgeworpen takkenstapel. De koffie-met-oliebol deed zichtbaar goed.
In het open land, toch een beetje op de wind een oliebol van poedersuiker voorzien bleek nog een kunst apart, maar werd gelukkig goed verstaan.
Het vuurtje in de dop was inmiddels omgetoverd tot een vuur om je lekker bij te warmen. het heeft de hele ochtend dienst gedaan en werd vakkundig op temperatuur gehouden.
Wim van Vliet liet ons het landschap als het ware lezen.
Zo staan de boerderijen in dit gebied bijna allemaal op een kleirug van het vroegere getijdenriviertje de Gantel.
Door het eeuwenlang afvoeren van het water is het omliggende veenland ingeklonken en ligt de kleirug dus hoger dan het omliggende land.
Vroeger gebruikte de boer de melkbocht om zijn koeien op een beschutte plek te melken.
Na de pauze werd de melkbocht verder opgeschoond. Met 104 bomen op de teller begonnen we aan de cooling down: het teruglopen naar de boerderij.
Daar werd het knotjaar op traditionele wijze afgesloten met bubbeltjes wijn, appelbeignets en heerlijke soep met roggebrood met kaas of spek.
Het knotjaar 2018 zit er op. Op naar het knotjaar 2019!