Bij de familie Olsthoorn waren dit jaar de bomen langs de laan aan de beurt. Daar staan, forse, statige essen met op de knot takken die alle kanten op groeien. Alsof er nooit een kam doorheen is gehaald. Er stond ook het nodige opschot, dat al vanaf de waterlijn (in de slootkant) groeit, en amper één à twee meter boven het maaiveld uitkwam. Werk aan de winkel dus!
Waar de één omhoog de ladder op ging, klauterde de ander voetje voor voetje voorzichtig naar beneden om onderaan het talud de zaag in het hout te zetten. Voorzichtig werkend, om te voorkomen dat je niet nog verder “afdaalde”. De bemoedigende opmerking: “Je kunt dat opschot het beste zo laag mogelijk afzagen” klonk toch een beetje…. Wat zal ik zeggen….. “afgezaagd”.
Een ochtend knotten is ook altijd een ochtend genieten. Genieten van de natuur, het landschap, het gezelschap. En mocht er toch iemand geweest zijn die dat absoluut niet zo ervaren heeft,…. dan genoot die waarschijnlijk van een ochtendhumeur.
Tijdens de koffie in de stal wees Ron twee uilenkasten aan die om en om bewoond worden. Familie kerkuil woont hier al jaren maar houdt van een opgeruimd huis. Dat betekent dat er alleen in een schone nestkast gebroed wordt. Heeft het ouderpaar jongen dan worden per dag (!) wel 3 volwassen ratten als maaltijd opgediend. Geen wonder dat de uilen kunnen groeien tot een spanwijdte van bijna een meter. In de boomgaard bij de boerderij wonen ook nog eens steenuilen.
De tweede helft van de ochtend was zo mogelijk nòg aangenamer. De zon scheen volop en de temperatuur liep flink op.
In een nieuw rapport schetst het KNMI hoe weersextremen ons land kunnen raken. Zouden we zaterdag meteen al met zo’n extreem te maken hebben gehad? Dat lijkt me niet, maar het doet toch vreemd aan zulk weer in half december….
De knotdag sloten we in de stal af met een lekkere kop soep.
Na zo’n ochtend werken in de buitenlucht zal er vast iemand ’s middags een uiltje zijn gaan knappen….
Hoe het ook zij, ik heb weer wat geleerd over de uilen. Tja, er is een gezegde: wijsheid komt met de jaren….(dat belooft nog wat!)
