Vanuit de verte zag je ze al staan wuiven….misschien zelfs wenken….hier moet je zijn, wij zijn aan de beurt. Je begrijpt, dan heb ik het over de knotwilgen.
Die andere kanjers zag ik pas toen ik het erf op reed. Die kanjers waren binnen de kortste keren weer “verdwenen”. Af en toe kon je een schimp van de een of andere kanjer ontwaren,… in een boom, of slalommend door het struikgewas met een flinke tak achter zich aan. Die kanjers waren aan het werk .. hadden er zin in!
De één na de andere wilg stond zonder gemor de pruik af, met dank aan de ferme zagers. Het leidde tot een heuse takkenhoop even verderop. Nou is “ even verderop” best even verder-op als je iedere keer dat loopje doet met die takkenzooi achter je aan. Ik schat zo’n 30 meter. Nou tel maar uit. Een wilg heeft gemakkelijk een stuk of 20 flinke takken op de knot. Om de takken van één knot die naar de takkenhoop te brengen was al 1200 meter lopen (30*20*2)(je moet ook teruglopen)). En het bleef niet bij één wilg.
Je kunt zeggen een wilg is een wilg, maar de ene wilg is de andere niet. Zo was één van onze knotters er gelukkig weer bij en die ging het rustig aan weer proberen. Hij had meteen een wilg van het model XXL te pakken, ging rustig aan de slag en had er zichtbaar schik in, petje af
Wat ik maar wil zeggen: er is door iedereen weer hard gewerkt!
De kreet “koffie” werd dan ook met plezier ter harte genomen. In de luwte van de stal en in gezelschap van het jongvee genoten we van de koffie. Helen en Martin zorgden voor een leuke verrassing. Een mooie mok en een fraai boek van de MiddenDelfland vereniging over de bomen hier in het gebied met de titel: Knotwilgen en andere kanjers.
Het is indrukwekkend hoeveel en hoeveel verschillende bomen er in het gebied staan. Toch had ik op een ochtend als deze een ander beeld bij “andere kanjers”.
Die “andere kanjers” dat zijn jullie(=wij). Mensen die in hun vrije tijd de polder in gaan om wilgen te knotten en zo een steentje bijdragen om het landschap en de natuur in stand te houden.
Eenmaal thuis gekomen ontdekte ik nog een verrassing: die fraaie mok van de MiddenDelfland vereniging was niet leeg…… Nee dit keer werd het ons betaald gezet!!!!
Knotwilgen en andere kanjers…… ze zijn goud waard!
Dank je wel Sinterklaas!
En jullie, jullie bedankt voor je inzet en graag tot de volgende knotdag.
